6 Ocak 2016 Çarşamba

Yürüyüş

Umut kırıntılarının uçtuğunu gördüm. Bin parça olmuş camların birleştiği izlere baktım. Güneşin açtığını gördüm ve ardından kararan gökyüzüne şahit oldum. 
İzlemeyi sevdim, göç eden kuşların cesaretine hayran hayran. Umudun katık olmadığı yaşamların göz bebeklerine baktım. Yürümeyi hep sevdim. Ellerim cebimde umarsız görünmeyi de.
Kendimi zikrettiklerimin ardında aramayı sevdim. Yanımda değişen silüetler  gördüm. İzledim veya baktım öylesine, ne denirse.
Koşmaktan yorgun, yürümekten mutluydum. Yaşamın tadını kaçıracak telaşa anlam veremedim. Çok ciddiye mi aldık nefes tüketmeyi, dedim. Bir kaç umut kırıntısı ile dolu dolu tebessümler savurdum.

0 yorum:

Yorum Gönder

© Yazı Dünyam, AllRightsReserved.

Designed by ScreenWritersArena