30 Ağustos 2015 Pazar

Göç

Gözlerindeki nemi ellerindeki yaşanmışlıklara dokundurdu. Zaman zaman ağzından dökülen sözcükler bu defa uzun sessizliğin içine karıştı. Ne vardı sanki tebessüm  dudaklara dokunmadan ruha ulaşmak zorunda olmasaydı... Bilindik ve yabancı,  bir arada uçuşan kanatlar. Öbek öbek aynı kafileye katılan uzun yolculukların sessiz yolcusu. Hani şu cama yaslanan yaslı başların buğulu bakışları, hikâyesi olan suskunlukları, bir kelimeye sığan, yersiz yurtsuz olan ruhların göçü...

0 yorum:

Yorum Gönder

© Yazı Dünyam, AllRightsReserved.

Designed by ScreenWritersArena