1 Ekim 2014 Çarşamba

Kurak Gözler

Hep aynı diye diye yılları tükettik. Ömürden çaldıkça mutluluğa pay kaldı sandık. Mutluluk için çabalarken en sonunda yaşamayı unuttuk. Sonra bir işaret düştü mutluluk arayışında olan kalabalığa. Yaşamayı bilenlerin safında yalnızlık vardı. Bir de özgürce koşacağı sonsuz bahçeler. Görünen ile görünmeyen arasında bilindik kıyaslar yapıldı. En zoru insanın bilmedikleri ile sınanmasıydı. Altı çizecek satırlarımız oldu mu doğum günlerimizde. Vedaları da yeni başlangıçlar kadar benimsemezdik oysa. Kendi senaryolarımızı görmez iken başka hayatlarından seyrinden de ders çıkarmayı bilemedik. ve hayatı acı diye yargılamaya başladık. Acıya bir damla su katacak ferahlığı ruhumuza çok görerek.

0 yorum:

Yorum Gönder

© Yazı Dünyam, AllRightsReserved.

Designed by ScreenWritersArena