14 Ocak 2014 Salı

Eski Cümleler


Yazıldıkça cümleler eskimez, ne kadar kalemi kağıda dokundurursan yeniden doğar güneş misali yazdıkların dünyana.. Tekrarlamaz aslında sözcükler. Her mana yeniden keşfedilmek için yazılır. Aynı kelimelerle sayısız hikaye anlatılabilir. Çok şey söylenmiştir, yeni bir yüze cazibe azalmıştır belki. Ama her yüzün kendine özel varlığına kim söz söyleyebilir. Çoğu zaman bir kalbin içinde yankılan sözcük, diğer bir kalpte tarumar olur anlaşılmaz. Kime ne, sözcüklerim bana ait olmayacaksa yaşamın hangi renginden söz edilebilir. Herkesin bir fikri olsun, dünyaları kurtarsın. Benim zihnimde belirmeyen ışık, başkalarını aydınlatsa ne yazar. Kendime ait olmayan sözcükler değişik manalara bürünürse, benim yitirdiğim yazılamayanlar nereye sığar?

Tersinde döndüyse düzen, yazdıklarım kendi başına konuşur olduysa eğer neden beklemekteyim cümleden kalbe dokunan cümleleri işitmeye... Sonsuzluğa bırakacağım bir iz ararken, kalem ne vakit elime değdi de, yaşamın kendisi oluverdi. Düşündükçe eskir yaşananlar, yazıldıkça büyür hikayeler. Düşüncenin zincirlerini derin manalara indirmeye kaç an kuvvetin yeter. Bazen dilini kıpırdatıp, yüreğini ayağa kaldıran sözcükler kaleme yabancı olup kaçışmaz mı sağa sola. O vakit daha çok severim yazmayı. Yazdıkça hisler büyür. Öyle söz gibi yitirilmez de üstelik kıymetlendikçe kıymetlenir... İnsan susarsa marifet olur da, kalem susunca en büyük kusura dönüşür tüm takındığın bilgeliklerin. Yazdıkça cümleler eskimez aslında hikayeler büyür...

0 yorum:

Yorum Gönder

© Yazı Dünyam, AllRightsReserved.

Designed by ScreenWritersArena