18 Ağustos 2013 Pazar

Kalın Bakışlar

Bulutların gece görünmez olduğu gözlerin perdeleri kalın çok kalın. Zaman zaman düşüncelerin saflığında boğulmanın acısı. Güneşi söndürmeye çalışanlara karşı bulutları gökyüzünden gözlere yerleştirmek. Suya aç kalmış toprakların ham maddesine karışmış aç düşünceler. Varsa yoksa ziyan edilen insanlık. Yok bir acele insanlık yavaş yavaş sindire sindire öldürüyor kendini. Yavan sözlerin uzak iliştirilmiş anlamları uçarken havada, anlamsız karelerde anılmanın öfkesi var. Öfke belki çok uçarı belki yanlış yada ne ise adı. Sessizliği öfke bilecek kadar kötülük. İyilik kötü ağızlarda tükenmişken sığınak aramak ne kadar basit bilinmez. Pişmanlık nedir bilir misin? İnsanlığın kılıfı üzerine bol gelenlere kumaş biçmek. Yanlış hesapların üzerinde doğru formüller kullanmak. Tükenen sözleri hoş gösterecek yankılara öz sesler kesmek. Kesit kesit ruha derin yolculuklar biçmek. Kendi yolculuğunda tüm insanlık maskelerine takınmışlara uzaktan bakmak bir gölge gibi...
Read More

© Yazı Dünyam, AllRightsReserved.

Designed by ScreenWritersArena