30 Ekim 2013 Çarşamba

Kendine Alışmak

Yalnızlığa alışık olmak vardır bir de kalabalıklar içinde yalnızlığa mahkum olmak. Art arda sıralanan sözler vardır adına muhabbet denir bir de sayılı kelimelerle kurulan bağlar. Anlarken anlamamak, dinlerken işitememek. Gerçek manalar aranır güven sözcüğüne veyahut mana aramaktan bile vazgeçilir. Hayat da en çok vazgeçtiğinde yol açmayı sağlar. İstediği her daim kendisine tutunmamızdır. Yoksa toprağın kucaklayacağı bir bedeni taşımak her kalbin harcı değildir. Öylesine ölümsüzleştirmelidir kendini. Yalnızca yaşamaya çalışmak da yetmez, inanmak lazımdır son anını bilmezken son anmış gibisine mutlu olmaya çalışmak. Çünkü mutluluk bir seçim değildir bu yüzden kolaya yüz çevirmez. Emek ister, düşmek kalkmak tozlarını silkeleyip yolundan dönmemeyi her daim önüne bakmayı ister. Bu yüzden mazi hem var edendir bizi hem de çoğu zaman ayak bağı. Bildiğim tek şey varsa yaşadığın her anı, kendini olabildiği kadar sevmektir, sevmek sahip çıkmaktır, sahip çıkmak yaşamanın kendisidir...

1 yorum:

  1. EN ACISIDA O ZATEN KALABALIĞIN İÇİNDE YALNIZ KALMAK

    YanıtlaSil

© Yazı Dünyam, AllRightsReserved.

Designed by ScreenWritersArena