30 Ekim 2013 Çarşamba

Gözlerim


Gözlerim ele verme yüreğinden taşanları. Umursamıyor gibi gülümse, yazlara koşan kışlar gibi bir telaş ısınmaya çalış. Üzüyorum sevdiklerimi, kendimi olsa alışığım der geçerim. Bir de geçmeyen var; yüreğe koca bir sevgi bırakan, şarkıları sözlerinde besteleyen, gökyüzünü yaşam, toprağı ölüm, kalbi sen yapan kadere bir selam vermeli şöyle aşkla. Gözlerim sakla, kalemi oynattırma bana. Unutmuş gibi denizi selamla, yaşamı görmezlikten gelir gibi kahkaha at, boş verir gibi yaparken gözlerim dolu dolu yağma. Hayat söyletme, biraz idare et, beni bu sevginin elinde yüceltirken, kavuşmayı milatsız zamanlara bırakma. Gözlerim! Neşe perdeni kaldırma içinden, yükselen sesleri güneşe teslim et, ölesiye sevmeyi öğren. Dizler yara bere iken artık gönüller kanıyorsa;

büyüdük, gökle yer arasında bir köşe aç da sığınayım...

2 yorum:

  1. Her şeye şahit değilmiydi o gözler.Acıya,kedere,hüzne ve mutluluğa.Oysa ki belkide görmek istemezdi bunları ve sana göstermek istemezdi elbet dünyanın ve insanların karanlık yüzünü.Bazı şeyler olmalıydı ve belkide olmak zorundaydı.Bizde içimize sığındık, dışımızda ki dünyadan korkarak...
    Yaşattığın, hissettirdiğin bu güzel duygular için teşekkür ederim.
    Saygı ve sevgilerimle...

    YanıtlaSil
  2. Kıymetli yorumunuz için ben teşekkür ederim Murat Bey,
    Saygılarımla...

    YanıtlaSil

© Yazı Dünyam, AllRightsReserved.

Designed by ScreenWritersArena