7 Mart 2013 Perşembe

Süsen


Apansız bir rüzgar esiyor içimde. Herkes ne kadar uzak, sesler ne kadar yabancı. Hangi maskelerin ardından bakılacak yüzlere. Suçları da cezaları da kesilecek bir mahkeme kalmadı vicdanlarda. Yüzümde asılı kalan gülümsemelerin, beni kendimle yargılayan her şeyin önemsizleştiği noktadayım. O noktada belirsizleşir bildiklerim. Yetersiz kalır artık kelimelerim. Sahte yüzlerin sahte cümlelerine inanmış gibi yapıp bir maske takarım yüzümden arta kalanlara. 


Koca bir sessizlik paylar artık dur durak bilmeyen düşüncelerimi. Üstüme gelen ne varsa yeryüzünde kapladığım bir noktayı çok görmemeli. Yetersiz kelimelere defalarca anlam biçmeye ne lüzum var, yazık olan ziyan edilen gülümsemelerin, asılı kalan iyi niyetlerin feryatsız söylemleri. Süsen oldum, anlatacaklarım çok sustuklarım yüklü, bildikçe sessizleşen bir hal ile hemhal oldum.

Susarım o zaman koca bir sessizliğin içinde ne anlama gelecekse yitiririm sözcükleri, sözcüklerin etkisini yitirdiği bir zamanda yeni bir rehber ararım kendime. Yeni bir söz ararken yaprakların arasından bir süsen düşüverir avuçlarıma. Çok şey anlatmak ister gibi bakar bana, dudakları kıvrılmış dili düğüm olmuş akar yüreğine sözcükleri sanki. Gözlerimdeki buğulu perde kalkar, ellerime cılız bir koku siner, süsen çiçeği gözlerimde biriken yaşlara derman olup avuçlarıma sığınır adeta. Ölüm üstüne atılan bir perde olmuş süsenin oysa ki suskunluk bazen en büyük hayat göstergesidir. 

  "Deniz şehre benzer, ıslaklıksa kapıya. Islaklığı katra bil, denizime haddi, kenarı yoktur.
            Can gibi olan şu ıslaklığı bırak, sevgilinin denizine dal da ebedîlik bul.
  Bu yandan can, can denizinden meydana gelmiştir. Artık sen de o yüceliği can yolundan dile.
             Dile de seni alıp bulunduğu yere götürsün. Toprakta deniz aramak beyhudedir.
   Toprağın her cüzü, insanı toprak âlemine götürür. Fakat can denizinin dalgası, canana vâsıl eder. "

Tesadüfler çıkarır bazı satırları karşıma, bir yaprağa dizilmiş cümlelerde süsen düştü gözüme, biraz ölümden pay biçtim onu birazda suskunluktan. Hani çok sözcüğü olup da yutanların kemalliğinden bildim.  Süsen gibi hür olmaksa niyetim tutsak kılan sözlerden kaçırırım, dilin ölümü kişiyi canlı kılarmış oysa...

Her yaprağı bir dile eş süsen susar, susar ve hür kılar bildiklerini içinde konuşturmaktan...

2 yorum:

© Yazı Dünyam, AllRightsReserved.

Designed by ScreenWritersArena