5 Mart 2013 Salı

Birkaç Cümle

Bir bekleyişe tutunur mu hayat... Ah bu dilim ne sermayem varsa yerle bir eder bazen. Sevdiklerim anlayın beni en çok nazım da size geçer. Ne zaman taşıyamayacağım yükler binse omuzlarıma sitem sözcüklerim en çok sizi üzer.

Ah! Körleşmiş nefsim, ne zaman diline sahip çıkıp, suskunlukla asilleşecek duruşun? İnsan en sevdiklerini en çok üzer mi? Ne tuhaf geliyor kulağa, ne garip duruyor satırlarda. 

Ah hayat! Değişimlerini alıştıra alıştıra sun. Ben hazır olmaya çalıştıkça yaşama, hırçınlaşan bir kuşun özgürlüğünde yitirdiği kanat çırpınışlarının adı oldum. Bir ah demeye sığar mı yaşam. Kaç hataya daha tutunur ki insan... İlla beklemek mi gerekir değişeceğimize dair bir ışık görmek için. 

İnsan özlemden korktuğu için hırçınlığa bürünür mü... Soru işaretleri yok bunlar iç seslerin toplamı, birkaç nokta toparlar gecenin içinde kaybolacak düşünceleri...

0 yorum:

Yorum Gönder

© Yazı Dünyam, AllRightsReserved.

Designed by ScreenWritersArena