21 Mart 2013 Perşembe

Bahar Hissedenlere Gelir

Bir şeyler eksik, kalbimde doğacak güneşin üzerinde dolanan bulutları dağıtacak bir bekleyişteyim. Güneşe baktıkça gözlerim görmez oluyor bende gözlerimi bir ağacın dallarına odaklamış tomurcuklanmasını seyrediyorum, bahar yüreğinde mevsimleri yaşatanlara gelir. "Kışı da yaşamak vazifem galiba bu hayatta" deyip zor olanı kolaylaştırıp vazifemi üstleniyorum...

Bahar yüreğini her daim inançla besleyenlere gelir. Bahar güzel şeylere inanmakla başlar yürekte. Arafta bir yerlerde durdukça güneşimin önünde beliren bulutlar daha da çoğalıyor, çoğaldıkça bekliyorum, bekledikçe sabrı öğreniyorum.

Kuşanan güzel düşüncelerin güneşimi karanlıkların ardından çekip çıkaracağına inanıyorum. Baharın yüreğime er ya da geç gelmesini umuyorum, ummak zaman kaybı gibi görünse de... Kim inanırdı kıştan çıkan doğanın renklerine bu kadar çabuk bürüneceğine... Bende inanmak istiyorum. Belki de çaresizce. Çıkış yollarının çaresizlikten doğacağına inandırmışken kendimi, güneşe bakmaya başlıyorum, bu defa gözlerim ışığa alışıyor, kara bulutlar bir bir çekilmeye başlıyor. Üşüyen içimi ısıtan güneş ışıkları, buz tutmuş inancımın yeniden hareketlenmesini sağlıyor.

Bahar mevsimleri yaşatanlara geliyor, gözlerim güneşi yüreğime içiriyor, kana kana aydınlanıyor yüreğim...
İnceldikçe kopacak hale gelen kalbim tutunuyor bir ışığa, mecalini toplamaya çalışıp ayaklanmaya çalışıyor inancım.

Gözlerim doğan güneşi de kabulleniyor, ısınan yüreği de hissediyor, bir kıpırtıyla yaşamaya devam ediyor, bir güneş yüreğine doğarken, yeniden yaşamaya başlıyor...

Hüznün ıslattığı yağmurun izlerini güneşle ısıtıp yüreğimi yaşanılır kılıyorum, bahar fark edenlere geliyor, bir an olsun fark etmeyi umuyorum...

0 yorum:

Yorum Gönder

© Yazı Dünyam, AllRightsReserved.

Designed by ScreenWritersArena