13 Şubat 2013 Çarşamba

Kuyu

Keşfettiğim bir gökyüzü bir de yörüngeme takılan duygular, düşünceler... Düşündüğüm çok oldu çözümlemediğiniz her şey dönüp dolaşıp karşınıza çıkar mı sürekli? Ya okuduğunuz bir kitapta, ya seyrettiğiniz bir filmde ya da uykunuza yenik düşmeye yakın zamanlarda yapılan düşünce egzersizlerinde.
Kaçtığınız ne varsa bir an da karşınıza çıkmıştır. Çözüm ya uzun sessizlikler ya da uzun satırlar olmalı deyip, kendi düşüncelerinizin kuyusuna duygu yüklü boş satırlar bırakırsınız. Duyguların sarmaladığı boşlukların derinliği göze ıssız ıssız batar çoğu zaman.

Belki de karmaşık gördüğümüz her şey zihnimizin bir oyunu, çıkmaz görünen her düşünce kendi hayallerimizin yüksek duvarları ile örülü. O ya da bu. Düşünmek çoğu zaman zorlaştırıyor, korkusuzca yaşamak; bir adım daha büyümek... Büyümenin sancıları ruhu sıkıştırdığında kolunuza taktığınız erdemleriniz hayat yolunda sizi hiç bırakmayan sessiz dostlarınıza dönüşüyor. Şimdi gri bir kuyunun zifiri karanlıklarından büyüyen kökler, dününüzü, yarınınızı en çok da unuttuğumuz bugünleri büyütüyor. Büyüyen her detay kalbinizi şekillendiren huylara, izlere, duygulara, sizi özel kılan bir renge boyanıyor.

Bir yürek büyütüyoruz kendi kendimize. Doğduğumuz ilk günden bakmaya başlıyoruz, neye benzeyeceğini yaşamlarımız ve yaşamlarımıza yön veren kaderin adımları karar veriyor. Öyle ya kadere de yön veren yüreğimizin rotası olmuyor mu?

Soru sormayı severim bu yüzden, bildiklerinizi sormak, bildiğiniz adresleri güvenle dolaşmaya benzer. Sorular sormak iz bırakmaktır kendi adımlarınızla yüreğinizde.

Kendinize güveniniz, saygınızı, kendinize olan sevginizi kaybettiğinizde kendi kuyunuza düşüp, kendi köklerinizde bağlandığınız bir karmaşada bulabilirsiniz kendinizi. Ya bir çiçek büyüyecektir içinizde ya da kendinizin bile okuyamayacağı bir hikayenin karışık şifreleri... Büyüttüğümüz yüreğin resmine bakmak istersek, " Bize ayna olacak yüreklere bakmalıyız, öyle ya benzerlikler çeker bizi." Kim olduğumuzu çevremizde var ettiğimiz insanlar anlatır en net biçimde!


"Kendini tanımak demek, hayran hayran kendini seyretmek demek değildir. İnsanın hem ne olduğunu, hem de ne olması gerektiğini araştırmasıdır; nasıl düşüneceğini, nasıl yaşayacağını, nasıl mutlu olacağını kendine sormasıdır."
[Sokrates]
Bir deryanın içinde yüzmektir kendini tanımak, soluklanacağınız bir liman yoktur çoğu zaman, hayat daima yüzmek zorunda olduğunuz, derinliğini yüreğinizin belirlediği bir denizdir...





0 yorum:

Yorum Gönder

© Yazı Dünyam, AllRightsReserved.

Designed by ScreenWritersArena