21 Ocak 2013 Pazartesi

Belki


Durup düşünürüm, kış güneşinin yalancı renklerinin altında. Belkiler biriktirip yanıma bir kaç dize taşır, düşünürüm. Belki yaşamdan bir parça okurum, belki kendimden izler görür, gülümserim. Bir kışın ortasında, derin bir belki çekerim içime. Belki zamandan alıntılar yaparım, hepsini geçmişe hikaye yazıp, şimdiki anları yaşatırım. Belki geleceği düşünmekten kaçarım. Bilinmezliği hesap etmekten çekinirim. 

Belki... Bir yağmur ararım gözlerimden süzülecek, kış güneşinin sahte gülümsemesine aldanıp içimi dökerim bir şiirin koluna girip... Bir an olur aklıma düşenlere hüzün bulutları çağırır, belkilerle başlayan cümleler kurarım. Aldatıcı bir kış güneşine derin gülümsemeler gönderip aynı inançla gülerim. Belkileri kim bilir? Gördüklerime aldanmaz soğuğu içime çekerim. 

Sonra bir isim aradığımda sonsuzluk derim. Belki sonsuzluğa uzun cümleler saklayıp, şiirlerin kapısını aralık bırakırım. Dağınık bıraktığım tüm düşünceler kaçar gider benden, sonra belki birkaç his ile birlikte oturur, yağmurun gelişini bekleriz, yalancı baharlara inat yaşamın bulutlarına el sallar geçerim belki... Belki sonsuzluğu anlatacak cümleler bulurum, belki...

3 yorum:

  1. S.A Dünyadaki kötülüklerden tiksinip belki çocuk yaşlarda soğurum hayatan. Yaşadığım yirmi küsür seneye yeterlidir diyip belki ölümü beklerim. Ölmek ne güzel olurdu şimdi ablacım ya..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Belki bir erkeğin günlüğüne kızarım .ne bu umutsuzluk derim belki. Pes etmek yok, gidişatı değiştirmenin bir yolu vardır belki derim. Ama yazı belkisiz , kesinlikle çok güzel:)

      Sil
    2. A.S belkiler biriktirip umut elde etmek olsun niyetin Bir Erkeğin Günlüğü. Ölümü dilemek son çare bile olmamalı. Kahve telvesi katılıyorum yorumuna, çok doğru söylemişsin, teşekkür ederim,
      Mutlu kalın:)

      Sil

© Yazı Dünyam, AllRightsReserved.

Designed by ScreenWritersArena