2 Aralık 2012 Pazar

Özlüyorum...







Sen geldiğin zaman aklıma, güneş beliriyor kışın ortasında. O zaman üşümüyorum, mevsimlerin adını unutuyorum. Umudum, sevgim, inancım ve sen mevsimlerin adı oluyor. İyi olan ne varsa fark ediyorum seninle, senin sayende. Çıkmaz sokakların tam ortasında, yönümü kaybetmişken önümde açılan bir yol, ışığı senden... Yaşadığımı hissederek yürüyorum sana doğru. Kalbimde ümidin türlü şekli...

Bir yanımda hayat, diğer yanımda ömre bedel bir çağrı dökülüyor dudaklarından. Tüm kelimelerinin kökleri sevgiden türemiş. Ardıma bakmadan güneşi yüreğime alıp yürüyorum sana. Seni tanımak için aşkı arıyorum, aşkı aradıkça seni buluyorum...

 Tüm sırların aşikar olacağı bir yola koyuluyorum. Sırlara eriştikçe aşkın kendisiyle tanışıyorum. Seni buldukça kendimi görüyorum.  Kendime baktıkça seni görüyorum. ve özlüyorum. Özlemin dikenli harflerini sürükleyerek yüreğimi kanatıyorum. 

Kanadıkça yürek; bir gül açıyor gönül bahçemin ortasında. Dört mevsimi yaşatmak için durmadan uçuyorum bülbül misali gülün etrafında. Toprak soğukluğundan sıyrılıp ısınıyor üzerine serpilen renklerle. Çiçekler açıyor yollar boyunca. ve ben ya gül olup katman katman büyüyorum sevgiyle ya da bülbül olup şarkılar söylüyorum aşkın sonsuzluğunda.

Özlüyorum seni ansızın yağmur olup, pencerene çarpan seslere bürünüyorum. İşittiğin huzur kalp atışlarım, baktığın  mevsim aşk. Beklediğin çağrı güneş. Güneşin yağmurla dostluğu gibi aşk. 

Bakmayı özlüyorum gözlerine. Gözlerinden yayılan sevgiye kapılıp bir ömrü yaşamak istiyorum. Yüreğimi rengarenk bulutlar kaplıyor. Yüzümde senden biz iz; tebessüm... Söylenmemiş ne varsa sana yüreğimin en derinlerinde saklanmış. O zaman ellerin uzanıyor ve bir pencere açılıyor kalbime. Derinliğe açılan bir pencere, dağıtıyor gölgeleri... Derinlerde yara olacak sözleri, yar alıyor aşka dönüştürüyor. 

İnanıyorum sevgiye, sevdikçe büyüyen inancıma bir isim arıyorum. Aşk diye sesleniyorum sonunda...

0 yorum:

Yorum Gönder

© Yazı Dünyam, AllRightsReserved.

Designed by ScreenWritersArena