2 Kasım 2012 Cuma

Özetle İnsan Ol

RUHUNU KAYBETMİŞ BİR İNSANDA YAŞAMIN ANLAMINI ARAMAK NE SAÇMA ! BELKİDE YERİN ÜSTÜNDEKİ CESETLER, ALTINDAKİLERDEN FAZLA..


Mükemmelliğin kendisinden korkmak. Kendini bulmak hatalarda, yaşamın dahi çözemediği problemlere çözüm bulacak formüller aramak. Hoş bir iştir yaşamak, durmadan tekrarlara boğmadan, sürprizlere açık, her daim yaşama sıkı sıkı tutunmak. Ciddi işleri yapanlar çok... Kalın ve siyah mürekkeple yaşam izlerini yazanlar da. İşi mahir kılmak, kendin olmak, yaşarken kendini bulmak, kendini memnun etmek, sonrası bir düğümün çözülen ilmekleri. Yaşam kendi adına neyi önemsiyorsan onu pişirip pişirip önüne koyuyor çünkü. Seyrediyoruz hareketsizce kendimizi, sonra herkesin içinde gömülü bulunan cevherlerini keşfetmesi ve sonrasında aradığını bulmak  için yola çıkma hikayesi yazılıyor. Ölüme rağmen yaşamak, ölüme rağmen hedefleri tam ortadan isabet ettirmeye çalışmak,özetle insan olmak başlı başına mucize. Mucizelere inanmadan yaşadıkça kayıpların girdabına kapılmamak ne mümkün.

Ey insan kendi içinde çözdüklerini bir de kalabalıkların yalnızlığında bul. İşte o zaman büyüyorsun,büyütüyorsun ruhunu.Yüksek seslere, kabalıklara, insan olmanın dışındaki her türlü zavallılıklara karşı inceden bir yüce ruhu büyütüyorsun içinde. Eğildikçe yücelen, sustukça kökleşen, asilleştikçe insana benzeyen. Bu yüzden ruhu beslemek lazım yeniden, bıkmadan usanmadan. Ruhu inceleştiren, öfkeden arındıran, güzel sözleri dile taşıyan, nazik ve ince olmayı öğreten ancak ve ancak içi her gün dolmaya aç bir dimağ, okuyan ve kendini geliştiren bir zihin ile mümkün. O zaman insan kendini kimseye, kimselere onaya sunmadan güçlü hissedecek donanıma sahip oluyor.

Acırım ruhunu incelikten, zariflikten ve bilgiden mahrum edenlere. İçindeki hazineleri cehaletin elinde teslim edip, kendi ilim denizini bataklığa çevirenlere. Gününü ziyan edip, ne kendisine, ne etrafına faydası dokunmayanlara. Her daim insan olmaya, kötülüğe dahi iyilik ile sapasağlam duranlara sebep dönen dünyaya. Çivisi çıkmış dünyanın, ruhunu kirliliklere dayamış insanlarına her gün yeniden şans tanımasına... Öyle ya da böyle mücadele eden ruhun kazanması için var gücüyle okuyan topluma.Okudukları ile değiştirebilen küçük de olsa faydalı farkındalıklara. Gözleri kapatmak var kötülüklere bir de savunmak çıplak gerçeklere hayatın aslında bu kadar kirlenmemiş olabileceğini.

Sesini yükseltme insan, lafını kendi vicdanında ölç de biç de tüket. Karşında insan olduğunu unutma. Hayvanlara özgü yaşamaksa amacın onlar bile bir düzenin içinde boynu bükük. Sen sen ol, karşındaki insanın kendisi için değeri olduğunu, kendi değerine ihtiyacı olan insanlar olduğunu unutma. Düşüncesizliğine kabalığı ilave edip yoksunluğunu hırçınlığınla örtbas etme.

İnsan olmak güzel ahlak ile mümkündür. Güzel ahlakta ancak okumakla, öğrenmekle ve tüm bunları hayatına tatbik etmekle olur. Olur ki sen bunlardan yoksunsan insan olmanın lafta olduğu kervana katıl, kalabalıkların yalnızlığında kaybol...

Özetle insan ol...


Hayat seni korkutuyorsa, içini yakıyorsa, en yakınların çirkin maskeler takmışsa, hayat budur de, ikinci kez çağrılmayacağın bir oyun olduğunu söyle. Zevk verici ve acı çektirici bir oyun, inanç ve aldatma oyunu, maskeler oyunu, onu sonuna kadar oyna, ister oyuncu olarak ister izleyici olarak.

AMİN MAALOUF

4 yorum:

  1. ne güzel yazmışsın ne güzel bi anlatım olmuş
    ellerine yüreğine sağlık

    özellikle başlıktaki o söz çok etkiledi beni

    RUHUNU KAYBETMİŞ BİR İNSANDA YAŞAMIN ANLAMINI ARAMAK NE SAÇMA ! BELKİDE YERİN ÜSTÜNDEKİ CESETLER, ALTINDAKİLERDEN FAZLA..

    Sevgiler...

    YanıtlaSil

© Yazı Dünyam, AllRightsReserved.

Designed by ScreenWritersArena