10 Eylül 2012 Pazartesi

Kuş

Yüreğimde yeşil bir dal saklarsam, şarkı söyleyen bir kuş gelecektir.




 Ufukta görülen siyah bir noktaya sabitlendi gözleri.Gözden kaçırmamak için tereddütle sabitledi bakışlarını o noktaya.Hareketsiz değildi odaklandığı,sadece çok uzaktı.Gözleri henüz o hızı yakalayacak kadar yakın değildi hedefine.Kaybetmemek için göz bebeklerine okuyordu gördüğü resmi.Siyah ufak noktacığı aralıksız takip....Ruhunda sıkışan duyguları, o noktacığa isimlendirmişti hatta onu addetmişti zihninde.Vakit kaybetmeyi göze almıştı ama hedefini kaybetmeyi asla.Bu kez kendini arka planlara iteleyecek nedenleri unutmaya kararlı idi.Sadece bu düşüncelerle öylece kalabilirdi gözetleme noktasında.Sonra büyümeye başladı siyah nokta,kıpırdanmaya..Gözleri bu hızı yakalamak isterken az kaldı kaybedecekti,merakına isim bulamadığı ama yığınlarca anlam yüklediği bu minik sırrı.Korkular yersizdi,gözleri hedefine daha da yaklaşıyordu.Bu kez hareket hızına yetişmek için gözlerini kırpıştırmak zorunda kaldı.Uçuk mavilikte süzülen noktadan kanatlara dönüşen bir kuş,kanatlarını özgürlüğünün görkeminde salınarak yaklaşıyordu.Telaşsız ve asil bir süzülüş.Gözleri hedefine hayranlıkla kilitlenmişti.Ruhuna benzettiği,ismine kendinden manalar sunduğu bu noktacık büyüdükçe sıkıştığı tüm manaları devirecekti.Ruhunun simgesi havalanıyordu,kendi dünyasında.Adeta gözleri onu bu simgeye yöneltmişti.Kaybettiğini aramadan bulan gözlerine minnet duydu bir an.Sonra o minnet kendini huzursuz duygulara teslim etmiş ruh haline bıraktı.İçinde sıkışan yeri bulmak istedi.O sızıyı ya sonsuzluğa bırakmak ya da kuşların kanadına takılıp havalanmak....Gözlerin nokta nokta gördüğü yerlere sığınmak.Yada hiçbiri.O simgeyi tamamen yok etmek.Kendi ruhunun kanatlarını takınıp,kendi sonsuzluğuna uzanmak.Simgeden sıyrılıp özündeki sıkıntının tam ortasına düşmek,parçalamak tüm engelleri içinde yığılan.Ruhunun girift zemininden yükselen sesleri,kendi maviliğinde olabildiğince kendine özgü yankılatmak.İşte o zaman dağılan tüm sıkıntı parçalara kaybolacaktı.Bulunmayacaktı bir iz.Gözleri içine çekilen düşüncelerden,yanında çınlayan kanat seslerine uyandı.Siyaha çalan rengine usulca kapanan kanatların son sedası sinmiş kuş,sonsuzluktan onu bulmuştu.Ayaklarının yamacına yanaşmış,gözlerini gururla geldiği semalara dikmiş,hissettirmeden kendisine yoldaşlık yapıyordu.Aynı sıkıntıdan değildi demir atması kuşun,o özgürlüğünün tadını bilip yudumlayacak bir köşede simge olduğunun farkında dinleniyordu.Kanatları hareketlenmeden usulca bakışlarını üzerinde gezdirdi onu takip eden gözlere.Sonra havalandı yok oldu bu kez koyuluğu,açık renklerin içinde,mucize gibi...Ansızın içinde biriken duygular düğümlerinden çözülmeye başladı.Bir ferahlık hissetti içinde,oysa tüm düğümlerin çözümünü elinde tutuyordu.Unutmuştu ya da farkında değildi.Kendi ruhunun sonsuzluğuna hayran hayran bakmak için yaşamaya devam etti.İçinde yığılan siyah noktayı bir kuşun kanatlarında göndermişken....

3 yorum:

  1. Merhabalar,

    Yazmayı seven bir Türk Dili ve Edebiyatı mezunu kardeşimin bu yazısı karşısında ne yorum yazacağımı kestiremedim.

    Yüreklerde saklanan yeşil dallar, uyanışın, dirilişin ve baharın simgesidir. Bu dal, bir ömür boyu yeşilliğiyle muhafaza edildikten sonra, ona şarkı söyleyecek kuş çok olur.

    Selam ve dualarımla.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Recep Bey çok teşekkür ederim.

      Sil
  2. çok başarılı bir paylaşım olmuş.
    Kuş İsimleri yöneticisi olarak başarılarınızın devamını diliyorum.

    YanıtlaSil

© Yazı Dünyam, AllRightsReserved.

Designed by ScreenWritersArena