5 Temmuz 2012 Perşembe

Mükemmel İnsan

En güzel zamanlarımızı olgunluk kıvamında yaşasak hayattan memnuniyetimiz ne derece artardı?Gençlik zamanları mesela, hatalar ile büyüyüp hayata dair kurallar edindiğimiz zamanların devri.Bu zamanlarda olgun olduğumuzu farzetsek,tüm karakter taşlarının yerine oturduğunu,yaşam adına kazançlarımızı erken toplamaya başlardık.18 yaşında, yeni çocukluk mizacından sıyrılmış,hayatı tanımak adına yemesi gereken koca bir fırın ekmeği olan gencin tam tersi hali hazırda kıvama gelmiş olgun bir karakteri olduğunu düşünelim.Tüm hataların ve yaşanmışlıkların sonucunda şekillenen karakterin, tüm bunlara gerek kalmadan var olduğunu.Hayat merdivenlerini ne hızla tırmanırdı bu genç.Boş işlerden ve kimselerden uzak kalması gerektiğini yaşanmışlıkların toplamı ve geçen senelerin birikimi ile ödemeden anlardı ve hayatına uygulardı.Ben öğrendim ki cümle başlarının yerine hep bildim ki dediği cümleler hakim olur ve hayatı küçük pürüzlerin dışında iniş ve çıkışlardan uzak seyrederdi.Yüzünde insanlara karşı mesafeyi yerleştiren ve güven konusunda hassaslaşan mimiklerin varlığı olmazdı.Gülümsemesi ben zaten her şeyin farkındaydım havasında olurdu.Hayat dersini nesnel ve değişmez yaşamından canlı canlı sunardı.Hatasız ve mükemmel insan örneği olarak.Tabi ki tüm bunlar hayal ürünü bir insanın tasviri idi..Şimdi 'Gerçekliğe dönelim.'

Hataların hayatımızdaki yeri,bu hataların getirileri ve olumsuz yönleri.Çocukluk sürecinden sıyrılan insanın çocukluk ve olgunlaşma süreci arasında aşındırdığı hayat merdivenleri.Ya gereksiz sudan bir sebepten dert ettiği sıkıntıları ya da önemli bir sorunda tökezleyip pes ettiği dönemi,her ikisinde de tek çıkış noktası bu dönemde güçlü olmayı öğrenmek.Güven duygusunu sağlamlaştırmak için insanlardan sınanmak.Karakter yapına göre karamsar olmak veya güçlü olmak arasında seçime yönelmek ama muhakkak herkes hayatında bu dönemi yaşamak zorunda.Kimisi daha erken yaşayıp olgun mizaca ulaşıyor kimisi çocukluk sürecini uzatıp hayatını bir adım geriden hızlanmış hayat turuna adapte ediyor.Sonuç olarak bu süreci kayıp görmemek gerekiyor.Bu süreç güçlü duvarlar örmek için sağlam harçlar atıyor.Kayıp gibi görünen bu zaman zarfı en dipten en yükseğe atan bir merdiven görevi görüyor.Hepimizin hayatında bu dönem, değişik yaşlarda şekilleniyor.ve hayat aslında mükemmel insan olma kalıbından daha çok ,yaşayarak öğrenmekten ibaret olan bir serüven.Düşünsek bir an değiştirmeye veya mücadele etmeye gerek olmayan her şey veya biz ne derece hayattan motivemizi taze tutabilirdik.Elbette hatalardan ders alıp hep ileri odaklı olmaktan bahsediyorum,hataların döngüsünde yorgun düşen bir bireyden değil kastım.En iyi öğretmen hatalarımız hatta çünkü hiçbir zaman bize ders vermeyi bırakmıyor.ve yine insan hatalarından olumlu bir sürece yol alabilecek kadar akıllı bir varlık.Keşke kelimesini hayatımızdan çıkarmak gerekiyor.Keşke diye başlayan her cümle kendimizi acımasızca yargılamaktan başka bir şey değil.Tüm keşkeler aslında bizi şekillendiren gücü veriyor.İnsan yaşayarak öğreniyor.En büyük hata keşkelere pay verip vazgeçmek oluyor.İnsan geçmişi ile yaşayamıyor öyle ise kıymetli olan son.Son yazısını görmeden hata ve eksikliklerden yeniden şekillenebilmek mükemmel insanın tarifi.Hatalarımızı hayatımızdaki yıldızlara çevirebiliriz.Sıkıntıların karanlığında ortaya çıkan parlak fikirlerimiz gibi.

0 yorum:

Yorum Gönder

© Yazı Dünyam, AllRightsReserved.

Designed by ScreenWritersArena