16 Temmuz 2012 Pazartesi

Düşünce Kalabalığı

Bil ki tüm çabalarına rağmen seni sevmeyecek,sana değer vermeyecek insanlar vardır ve yine bil ki hiçbir çaba gerektirmeden seni farkeden ve yanında olan insanlar da vardır.Arada ki farkı açıklayan söz ise herkes baktığı gibi görür ve kendine benzeyen insanları sever.Sevgi kalpten süzülerek karakter ile aklar kalanları.Yani kişi sevdiği kişi gibidir,sevdikleri kişinin rengidir.Bazen çoğu insan tüm iyi niyet davranışlarınızdan bula bula negatif yön çıkarır ve sizi sevmez,sevemez.Bazen de davranışlarımızın doğallığında sizi keşfeden insanlar olur.Yine arada ki fark herkes kendi çekimine, kendinden birşeyler katttığı için tüm sevgiler yanlıdır aslında.Bu yüzden seçimler önemlidir.Bu yüzden seçimlerimiz sözlerimizden çok konuşur...Bu nedenle hayatımıza yayılan yaşam tarzı bizim küçük küçük yansımalarımızdır.En çok da kendine güven seçimleri sağlam kılar.Yanlışının da ardında durur bu insan tipi,doğrusunu da alkışa muhatap tutmaz.Bu tavırları hayatının her köşesine imzasını atmasını sağlar,kimsenin gölgesinde olmaz ancak ve ancak çok iyi dostluklar kurar veya bir sürü roller alır. Buna karşılık insanların hayatında hep de iyi anılmaz bu duruşun karşısında...Hayat iyi olan her şeyi zorlu sınavlara müptela kılmayı iyi bilir.Bazen çok yalnız hissedebilir kendini o zaman doğru yolda olduğunu anımsar.Çünkü doğruluğun izleyicisi pek yoktur.Popüler olan sınıfa giren tüm davranışları sergilemekten kaçındıkça bu yalnızlık hissiyatı çember örer etrafına.Sonra farkeder ki yanında olanlar az ve öz ...Dürüst,net ve sonuna kadar iyi niyet.Çok da düşünmemeli böyle şeyleri malum odur ki neyi çok irdeler konuşur isen büyüsünü kaçırmış oluyorsun.

Yalnızlığı anlamak için kalabalıklara karışmak gerekir.Yalnızlık, kendini köşelere çeken insanlara göstermez tam tersi içine girdiği karanlığın adına yalnızlık der kolay yoldan.Yalnızlığın özgür ruhunu anlamak için çözmek lazım hayatı,pişmek lazım yaşamın kendisinde.O zaman köşene çekilip kendini dinlemeye hak kazanırsın.Yaşamadan anlatmak,ruhsuz bedene benzer.Kelimelerin ruh bulması için,hayalgücü için dahi yaşamı ciddiye almak lazım.Hangi tembel ruha yalnızlığın demlenmiş sözcükleri çöker ki?Bu yüzden kalabalıktan kaçarken, ardından kendine sığınırken geriye dönüp baktığında ardında duracağın sebepler olmalı.Yaşam her sözcüğü hayatına adapte etmek için yaşanmışlıklar ister.Her kaçış sonunda aradığın şeyin kapısına ister istemez varacak.Sebepsiz tüm kaçışlar hariç.

Dünden kalanları bugüne yarar sağlayacak şekilde yanıma aldım.İyilikleri hemen eskitmek istemem,kötülükleri de bastırıp ummadığım bir an da yerinden oynatmak istemem.Yaşatılan veya yaşanan ,kötü sözcüğünün altındaki her şey,iyi olmam yolunda bana içi doldurulmuş manalar yükler.Bu yüzden yaşam illa emek illa özen ister.Bir fikrin olsun ister mesela bu fikirlerini icra edebileceğin bir hayatın.ve ne olursa olsun seçimlerin kadar insanlara saygın.Biliyorum ki hiç ummadığın dallar dev gölgeler sunuyor,cılız diye küçümsemek,kendi karakterini ufalıyor.

Uzun bir yolun zihne getirdiği parça parça düşünceler olur.Çoğu zaman yol uzar,zihin uzayan yolda dağıttığı düşünceleri toparlamaya çalışır.Bazen toplamanın zaferini yaşamak için düşünceleri dağıtmak gerekiyor.Vesile olan yollara sonsuz minnet duyuyorsun.Sessiz sessiz ve sürekli yenileyerek kendini  akıyor gözlerin önünden düşünceler .Aktıkça yollar gözler dağınık tüm düşünceleri ruhun toparlaması için emir veriyor,o derece sabit ve güçlü ve biraz da hüzünlü bakışlarla...Kaçmak istediklerinden ne denli kaçtığını ve nasıl değiştiğini görüyorsun, kendine hayret ve şaşkınlıkla bakıyorsun.Yol bitsin artık dediğin zamana yaklaşınca ,yorgunluğun ve dinginliğin uykusuna teslim oluyorsun.

Bir de uzaklara gitme isteği ile sahip olduklarını farketme arasındaki atışmada hep aynı sonuca varıyorsun.Sahip olduklarımızı ne kadar benimsiyor ve önemini hissediyoruz.Bunu anlamak için hep mi gitmek gerekiyor?Her gidiş biraz tereddüt ile başlıyor, her dönüş kesin fikirlere gebe oluyor.

Bu arada ufak güzelliklerin dev mutluluklarına doymuş göz ve hazmetmiş kalp zihne emin fikirler pompalıyor.Emin olduğu şey hayatta, emin olmaktan imtina etmek oluyor.

2 yorum:

  1. bazen de insan kendinden tamamen farklı olanı sever. farklı olduğu için o karşısındakine daha bir çekici gelir. insan işte. insanın olduğu her yerde aynılık yok nasılsa. kim benzerki başkasına. hem eşanlamlı hem de zıt anlamlı iki kelime kadar imkansız. işte o imkansız şey insan. ağzınıza sağlık kalın sağlıcakla...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yorumunuz için teşekkür ederim,bizi zengin kılan kendimize has fikirlerimiz.Sağlıcakla..

      Sil

© Yazı Dünyam, AllRightsReserved.

Designed by ScreenWritersArena