5 Haziran 2012 Salı

Sevgiye İnanmalı

Güzel bir sabaha uyandım bugün,tabiatın gözalıcı resmine ve günü aydın kılacak güneşin rengine gözleri hayran bırakan güne mutlu şekilde uyandım..İnsanların mutluluk kelimesini ne kadar tükettiğini farkettim,mutluluk etrafında dolanan kelimelerin,hayatın tam ortasına yerleştiğini.İnandıkça güçlendiği,mutluluğa ait harflerin kalıcı ve kalın yazıldığını hikayelerimize, farkettim.Farkettikçe hayatın renklendiğini,farkettikçe kendini tanıdığını.İnsanın kendini farketmesinin hoş taraflarını.Bir kaşif edasıyla geçen senelerde kendine ait izler bulması.Sonra aslında aradığımız şeyin çok da gizemli olmadığını masumca güzellikler ardında saklandığını farkettim.Mutluluğu aradığımız yolda gezinirken,bulmak adına verdiğimiz çabaların gölgesinde kaybolan sırların hayatın her yerine gizlendiğini gördüm,bir selamda,bir gülümsemede,samimi kelimelerde,paylaşmakta,inanmakta.İnsan inandıkça değerleniyor.İnandıkları uğruna duruşunu sağlamlaştırıyor iken mutluluğun eşiğinden geçiyor bazen farketmeden.İnsanlar önce iyiliğe ve herşeye rağmen iyi olabilmenin varlığına inanmalı.Hergün yağmurlu ve karanlık bir güne uyanmayı kim bilerek hazmedebilir ki?Bildiğimizi sandığımız her önyargı kendimizi karanlık bulutların ardına hapsetmektir.Kötülük,ikiyüzlülük veya yalan insanlar arasında salgın haline dönüştüyse inancını kaybedip insanlığa,kendi güneşini karamsarlığa sıkıştırmak,kendine karşı nasıl bir adalet olabilir ki?İnsan önce kendine inanmalı,mutluluğunu engelleyecek her düşünceyi iyiye ve güzele karşı inanç ile tazelemeli.Güzele ve iyiye ulaşmanın zorlu mücadelesinin kıymetin kendisi olduğunu bilmeli.Mücadele verdikçe kıymetlenen her şeyin daha da güzel olduğunu.İnanmalı insanlığın bir yerlerde gerçekten insanca yaşandığına,kötülük ve sahteliğin arasında inci gibi korunan ve parıldayan iyi insanlara inanmalı.İnandıkça varolan az ve hakiki değerlerin güneşi,karamsarlık bulutularını ergeç dağıtacaktır.

Dolunay güneşe nazire yaparcasına geceyi aydınlatıyor.Derin koyulukların içinde kendine güven ile inançla geceyi aydınlatıyor.Karanlık kalpleri hayran bırakacak iyi bir yüreğin misali gibi.Geceye toprak kokusu karışmış iken,sevdiğin insanların iyiliği ile harmanlanırken geceye mutluluğun ayı doğdu.

İnanmalı inadına sevgiye,iyiliğe.İnanmalı güzel her şeyin kötülüğün tüm seslerini bastırdığına.Güneş batar iken,karanlığa doğan ayın güzelliği ile iyiliğe inanmalı.

Gece kendini uykuya bırakırken,sevdiğin insanların yanında varolmasının şükrünü idrak ederek,mutluluğa inanmalı.Sevgi kaynağım ailem ve şu an da bu kelimelere inanarak,ilham olan sevgili kardeşim Banu'ya inançla dolu,sevgiyle örülü bir hayat temenni ediyorum hep beraber.Bazen insanlar kendi yaydıkları sevginin farkında olmadan insanlara verdiği güven duygusuna inanamaz.ve bazen insan kendini aradığı yolculuğun ilk adımında farkedebilir.Tıpkı yağmurun yaz mevsiminde tatlı tatlı yaprakları okşayıp,mevsime selam vermesi gibi.

0 yorum:

Yorum Gönder

© Yazı Dünyam, AllRightsReserved.

Designed by ScreenWritersArena