31 Mayıs 2012 Perşembe

Bir Zamanlar

Bir zamanlar derin maviliklerden ürkmeden sonsuz turkuazlığın ortasında var gücümle yüzdürürdüm hislerimi.Bir zamanlar rotasız,geriye bakmadan açılırdım maviliklerin birleştiği çizgiye.Bir gökyüzü bir de deniz görünürdü bakışlarda.Derinlikten çekinmezdi gözler,gökyüzü derinliğine çekerdi,deniz derinliğine hapsederdi.Bir zamanlar sözlerimi sonsuz maviliklere yazardım,öyle ki kelimeler fütursuzca savrulurdu boşluğa.Cümleler hesapsız yazılırdı maviliklere.Bir zamanlar korkmadan,yorulmadan umudu besleyecek yolculuklara açılırdı düşüncelerim.Sonsuz güç ile peşinden giderdi içindeki sesin.Bir zamanlar kaybolmadan yol alırdı cümlelerim,yazdığını zihnin çizgileriyle,kalbin sesiyle mürekkebe bandırırdı.Bir zamanlar sesi yüksek çıkardı yüreğin,savunma bırakmazdı farklı düşüncelere.Bir zamanlar uzak kaldı şimdi.Kendine uzak kaldı,değişen zamanla beraber varlığın ta kendisi oldu.Bir zamanlar ne düşündü ise temelinden değişti,zaman geçti..Katmanlarını tırmandı ruh güçlü olmanın.Bir zamanlar cılız ve kırılgan ruh şimdi savrulmaz bir güçle kendine inandı.Kendine inandıkça,zaman ile geçici olacak her şeyi derinliklerde kaybetti.Maviliklerin birleştiği çizgide kendi ruhunun renklerini kuşak kuşak sarmaladı düşüncelerine.Bir zamanlar kırılgan her duygunun etrafı şimdi kendinden emin duruşlara sahne oldu.Bir zamanlar sevginin derin boşluğu şimdi kendini sevmenin yüksek mertebesine ulaştı.Kendine değer verdikçe değer arrtı.Değeri,değerli olan anladı.Bir zamanlar zamanın kıymetini kaybeden ruh,zamanın sarrafı oldu,değerli ve kıymetli..Tüm boş sözlerin uzaklığında,kendini keşfettiği zamanların yolculuğuna çıkarken bir zamanları kayıp sözcüklere kaydetti.

2 yorum:

© Yazı Dünyam, AllRightsReserved.

Designed by ScreenWritersArena