1 Mart 2012 Perşembe

Umut




Bir kuş çırpındı ayaz soğuklardan sığındığı ,yuva bilip konduğu pencerelerde.Gözlerini kırpıştırdığı,kanatlarına takındığı umuduyla.Bir kar tanesi düştü,bir de kuş kondu ve ardından umut belirdi.Mevsimler minik kalbinde,minik atışlarında canlandı.Çok uzaklardan yakın bilinmeye geldi.Sonsuzlukta var olabilcek bir köşe aramaya çıktı.Soğuktu,çok üşüdü.Mevsimin baharına umutlarını adadı.Bir adayıştı yaşamak.Her kapının sevgiye açıldığı.Bir arayıştı yaşamak,her kapıda yine kendini bulduğu.Sonsuzlukta süzüldü,sonunu tahmin edemediği yaşantısına,sıcak hanelerin pencerelerinde son aradı.Ne arayıştan vazgeçti,ne de uçmaktan.Özgürlüğünde kendini bulduğunu bildi.Ne zaman bir yuvanın sıcaklığında,yemek kokularının karıştığı havayı hissetse gözleri semaya doğruldu.Ne aramaktan vazgeçti,ne de sahiplenmekten.Sevgisini yüreğine kanat takıp,özgürlüğüne havalandı.Ait olmadı yüreği hiçbir şeye,ait olmayı temenni ettiğinde kendini hep kanatlanırken buldu.Yaşamaya hevesliydi,umudu tükenmeyen bir güç aşılıyordu kendine.Kendinden göç eder gibi gideceği yeri olmadan,hep gitmeyi sevdi.Uzaktan seyretmeyi yakın olmaya tercih etti.Ne zaman kendisine sevgiyle bakılsa,gururla ve umutla gitmesi gerektiğini anlardı ve bilirdi ki uçmanın bedeli bu idi...

0 yorum:

Yorum Gönder

© Yazı Dünyam, AllRightsReserved.

Designed by ScreenWritersArena