20 Mart 2012 Salı

Bahar Yüreklere Doğdu

Üzerindeki koyu kıyafetlerden sıkılan tabiat rengarenk kıyafetlerini giyinmek için hazırlanmaya başladı bile.Gözyaşlarını iyice akıttı,hem de hıçkıra hıçkıra ağladı,gök inledi adeta.Hüzünlerini beyaz beyaz örttü gözkapaklarının üzerine,acılarını kaskatı kesilmiş beyazlıklara indirdi,sonra umut adına eridi gitti.Toprak yeşillenmek için gün saydı,hasret edindi gün ışığını içine çekmeyi.Dallar tüm çıplaklığı ile soğuğa dayandı,yeşil kıyafetinin üzerine çiçek desenlerini konduracağı günler geldi nihayet.Gün kuş cıvıltıları ile yankılanarak başladı,laleler baharın müjdecisi, büyümek için var güçleri ile toprağı sarmaladılar.Doğa pencerelerinin tümünü güneşin göz kırpan ışıltısına açmaya başladı.Miskinliğini attı üzerinden,her şeye rağmen hayatın güzel olduğunu ispat edercesine ılık rüzgarlarını toprak kokusuyla harmanlayıp bıraktı bahar.Bahar geldi,hoşgeldi..Ruhlara umudun,neşenin,hergün yeniden hayata başlamanın güzelliğini hatırlattı.Önce en sevdiği rengi kuşanacak üzerine çeşit çeşit yeşiller..Maviyle uyumuna gözler doymayacak.Her renkten;pembe,sarı,kırmızı boncuklarını takınacak çiçeklerine.Yine hatırlattı bahar, her karanlığın ardında bir bahar gizli.Her baharın gelişi doğanın nazlı ağlayışı,dünyaya gözlerini açması ve gülücükler saçması.Bahar geldi..Deniz davetkarlığını arttırdı.İnsan cıvııltılarına kucak açtı,hüzünleri derinliklerine atmak için maviliğine gün ışığına kattı.Kuşlar süzüldü maviliklerinde,gözler renklerin cümbüşüne tekrar kavuştu.Bahar geldi,hoşgeldi..

Bahar yüreklere doğdu.Hiçbir acının sonsuz barınamayacağını,yüreğin güzellik ve sevgiye ihtiyacı olduğunu anladı hayat.Kış olmadan,acı olmadan hüzün olmadan hayat olmuyordu,hayatın gerçekliği idi ama sevgi olmadan,mutluluk olmadan ve umut var iken kış muhakkak sona erecekti yüreklerde.Bahar her karanlığın ardından ansızın gelecekti.Mutlulukların ve güzel anların varlığının kısa oluşundan yakınır insanlar.Oysa güzel olan herşey doyumsuz olduğundan zihinlerde kısa zaman dilimi gibi yer edinir.Acılar ve hüzün hep daha derinlere yerleşmeye marifetlidir.Zihin hep acıyı hatırlamakta mahirdir.Oysa hayat acının ve güzelliğin barındığı herkesin kendi hikayesini yazdığı birşeydi işte.Bahar ergeç yüreklere doyacaktı.Artık bu bahar gelmeyecek dediğin bir anda ansızın doğacaktı güne.Yürekler kışın hüznü ve karanlığı olmasa baharı bu kadar heyecanla bekler miydi?Denge mevsimlerde sağlanıyordu.Tıpkı hayat gibi.Bahar her sene yüreklere doğmaya devam edecek,yeter ki umudu ve sevgiyi kalplerden kaybetme...


0 yorum:

Yorum Gönder

© Yazı Dünyam, AllRightsReserved.

Designed by ScreenWritersArena