9 Şubat 2012 Perşembe

Vazgeçmek

Vaktini ayarlamak çok güçtür.Sabrı seçip kazanmayı seçtiğinde beklersin.Umudunu kaybettiğinde takatın kalmaz bırakır gidersin.Beklediğinde soru işaratlerinin tümüne yetecek cevapların olmuştur.Belki bir miktar pişmanlık ve biraz da yorgunluk.Gözlerine oturan ağırbaşlı bir hüzün ile.Gittiğinde aklın hep vazgeçişlerinde kalmıştır.Sorular yığılmıştır beyninin her köşesine.Kalsaydım eğer diye hayıflanmalar.Bir yandan da gitmenin güçlü edasını takınmışsındır.Gitmek mi zor kalmak mı diye klasikleşmiş soruyu kendine sorup durmuşsundur.Doğru yanıtını bilemediğin soruyu tekrarlamaktan asla bıkmadan.Hangisini seçsen aklının hep diğerini kurcalayacağını bilerek...Her vazgeçiş ardında aşılması zor geçitler bırakmıştır.Vazgeçmek kendini sınayacağın bir oyuna dönüşmeye başlamıştır.Vazgeçmenin geri dönülmez halini aklından firar etmene yormaya başlayacaksındır.Bekleyişi tercih etmenin cefasına bile meyledip keşkeleri devirmeye başlayacaksındır.Zihnin seninle güzelce oynayacak bundan da epey zevk alacaktır.Açıkçası beklesen de gitsen de her seçimin sonunda ruhunu tekrar çocukluğuna geri götüreceğin o kadar açıktır.Çocuksu muhtaçlığın,çocuksu masumluğunu bu araf durumu kıvama getirmiştir.Gidenlerin çoğu ardına bakmaktan önüne çıkan hiçbir şeyi farketmeyecektir uzunca vakit.Eğer ile başlayıp keşke ile biten birçok dili geçmiş zaman içeren cümleler kullanıp duracaktır.Telafi edecek sebepler üretmeye başlayacaktır.Kendini suçlama en yaygın kullanacağı yöntem olacak bir an da gelecek sihirli bir değnek değmişcesine kendini hatalarından arındırıp insanlığa hitap edecektir.Gidecektir ama kendinden başka her yere.Yüreğini araftan alamayacak,zihnini geçmişin hikayelerine bırakacaktır.Vazgeçmek için hayatındaki tüm taşları yerinden oynatıp,geleceğini artık,bundan sonra diye başlayan cümlelerle tasvir edecektir.Bir de kalanların hikayesi vardır.Her kalış şanlı bir mücadelenin hikayesidir.Zafer sancaklarını dikmenin hayalleriyle var gücüyle kalmaya çalışmaktır.Karakterinin tüm hünerlerini sergileyip,umutla seçiminden mutlu olmaktır.Acısını,kızgınlığını yutkunup zaferine odaklanmaktır.Belki de isimsiz bir vazgeçiştir.Belki vazgeçmekten acizken ne kadar çaba sarfettiğinin şuurunda olmamaktır.Kalmanın da gitmenin de sebebiyet verdiği ortak,değişmez durum belirsizliktir.Bu belirsizlik olmasa ne gitmenin ne kalmanın telaffuzu olurdu zaten.Kalanlarında aklının bir köşesini kemirmeye başlar gidenlerin çekici havası.Gitseydim eğer kıymetim anlaşılırdı,gitmenin esrarengiz tılsımını yansıtırdım.Gidişlerin korkak ruhu bir zaman sonra cesaretle adlandırılıyor ya kalanların şüphelerini bu düşünce kurcalayıp dururdu.Ne vakit kalıyordu,ne insanlar,değişim kendini hissettirmeden aramıza sızıyordu.Ne kalanlar aynıydı,ne gidenler hafızaların tazelenmesinden kurtulacaktı.Herkes zaten bu döngüde gidiyordu.Kaderin cilveleri,direnişleri tatlı tatlı savuruyordu bildiği gibi...

0 yorum:

Yorum Gönder

© Yazı Dünyam, AllRightsReserved.

Designed by ScreenWritersArena