14 Şubat 2012 Salı

Sevgiyle

Cânı kim cânânı için sevse cânânın sever

Canı için kim ki cânânın sever cânın sever







Sevgi zamana sığdırılamayacak kadar değerli.Sınıflandırılamayacak kadar sonsuz.Kötülüklerin karşısında dimdik duracak gücü veren kaynak.Yaşama bağlanabilmek için sebeptir.Sevgi kelimesi bol bol tüketilip,içindeki manaları kemirildi. Yapay kaldı süslü ve uyumlu cümlelerin arasındaki sevgi sözcüğü.Alışverişe dönüştü ,ne kadar seversen o kadar sevilirsin diye.Oysa sevgi karşılıksız,beklentisiz olmalı...
"İyilikle kötülük bir olmaz. Kötülüğü en güzel bir şekilde sav. Bir de bakarsın ki, seninle arasında düşmanlık bulunan kimse sanki sıcak bir dost oluvermiştir. Böyle bir tavra, sabredenlerden başkası ulaştırılmaz. Böyle bir tavra, büyük nasip sahibinden başkası ulaştırılmaz. (Fussilet Süresi 34, 35)"


Sevgi ruhunda taşıdığın güzelliğin yansımadır.Sevgi fedakarlığın ve iyiliğinle harmanlayıp gücünü uğruna verdiğin emek ile sınamaktır.Sevgi;çiçeği koklamak,ağaçların uğultusunda doğanın kokusunu içine çekmek,kuşlara yem atmak,bir bardak suyu paylaşmak,bir bebeği kucaklamak,kediye bir kase süt vermek,sevgi kısaca hayatın her anında karşılığında kısacık da olsa hissettiğin mutluluktur.Sevgi nice rollerde ruhumuza dağılır;Allah sevgisi,peygamber sevgisi...Anne,baba,kardeş,sevgili,eş..Hepsinin ortak noktası tarifi mümkün olmayan,ruhunun ta derinliklerinde barındırdığın duygulardır.Bir bakışla,bir kelimeyle anlatabilmektir.Ya da sadece sessizce yanında olabilmek,kalbini kalbine sevgiyle yaslamaktır.Sevgi zamanın sürüklediği insanın tutunabileceği dayanaktır.Sevgi yaşadığını anlamanı sağlayan yegane duygudur.Sevgi duyduğun sesle yalnızlığın sislerini dağıtmaktır.Sevgi fedakarlık ister,hayatına aldığın her sevgi onun için kendi içinde başlattığın bir değişimdir.Kendini mutlu etmekten öte başkasını mutlu edebilmek şartıyla var olabilir sevgi.Bencilliği sevmez bu eşsiz duygu.Merhametle beslenir,yüreği saf ve temiz bir insanda sevgi daha da güçlü beslenir.Merhameti bilmek ,şefkati sözlerine davranışlarına yansıtabilmektir.İnsanın iyi ve kötüyü ayırt etmesini sağlayacak duygudur.Sevgi ruhu insanlıkla,insan olabilmekle sınamaktır.Kusuru hoş görebilmeyi öğreten en güzel öğretmendir.Güçlü bir kalbin sevgisi de güçlü olur.Sarsılmaz ve değişmez.Gücünü sevgiden aldığı müddetçe benliğini bu sevginin kölesi yapar.Ne kadar eğilirse sevgi karşısında yüreği de o kadar kıymetlenir.

Yaradandan sevgiyi öğrenip,sevginin kudretini bilip,yaşantılarımıza uygulamaya çalışırız.Allah sevgisini tam manasıyla algılayabilen insan,bu sevginin yansımasını taşıdığı takdirde her sevgi rolünü mükemmel yaşayabileceltir.Sevginin nasıl hayatımıza nüfus edebileceğini peygamber efendimiz (s.a.v)bizlere anlatmıştır.Hayatını bilmek ve bu bildiklerimizi yaşabilmek zaten sevgiyi kalplerimize taşımaktır.

Sevgiyi davranışlarımıza sindirmedikçe bu güzel duyguyu sadece tekrarlamaktan öteye gidemeyiz.Sevgi hoşgörü sever.Güzel ahlakın her hasleti sevgiden doğar.Hoşgörü sağlıklı iletişimi başlatır,iletişimi ayakta tutan şey de,saygıyı da doğuran duygu da yine sevgidir.En kıymetli hediyedir kalpten kalbe taşınan.Sevginin getirileri bulaşıcıdır.Farkına varmadan bu duyguyu hisseder ve hissettirebiliriz.İçimizde büyüttüğümüz bahçedir sevgi,önce yüreğimizi ortaya dökecek kadar cesaret sahibi oluruz,ardından toprağımızı şefkat,merhamet,fedakarlık ile harman edip,emeğimizi ortaya dökeriz.Bu güzel özelliklere ek olarak sunduğumuz emeği yüreğimizin olgunluğu adına yaparız.Tek bir karşılık beklemeden.Mevsimler gelir geçer,yağmurlar ve fırtınalar olur ama bahçemizin üzerinde sevginin kalkanını hissederiz,kaybetme korkusu olmadan.Çeşit çeşit fidanlarımız biter,her sevgi sağlam kökünden fideler vermeye başlar,çiçekler tomurcuklarının içine tohumlarını gizler.Sevgi, emeğinin karşılığında ruhunda renk renk tarifi mümkün olmayan güzellikleri besler.Artık o kadar güçlü dallar belirmiştir ki kırılan herhangibi bir dal olsa dahi kökünden şüpheye düşülmez.Sevgi hayatın anlamsız tüm boşluklarını böyle tatlı tatlı doldurur hissettirmeden..

Sevgiden bir kor düştü yüreklere.Adına aşk dendi.Sevginin derin deryalarında kıyılara izlerini bırakırdı aşk.Sevginin zincirlerini kırıp yere göğe sığamamasıydı.Aşk insanın kalbine sevgiyi defalarca mırıldanırdı.Sevgi aşkın elinden tutmuştu ama şimdi aşkın elinde sürüklenmeye başlamıştı.Aşk en güzel mutluluktan ve en derin acılardan gelmişti.

Sevgi yaşadığını hissetmektir,aşk yaşamanın amacıdır.Yüreği kılavuz edinmektir.Aklı kendinden uzaklaştırmaktır.

Sevgiden öte herşey aciz...

Sevmekle öğrenilir hayat,sevgiden ilham alarak başlar yeni bir gün.Sevgiyle bitirilen her sözcük,yeniden sevgiye doğar...
Sevgi aslolan gerisi teferruat...

0 yorum:

Yorum Gönder

© Yazı Dünyam, AllRightsReserved.

Designed by ScreenWritersArena