17 Şubat 2012 Cuma

Mazideki Unutkanlık



Yasaklı sözcüklerim var bundan sonra.
Adının üstünü karalamaktan vazgeçtim,adını unutmaya karar verdim.Senli bütün cümleleri,seni çağrıştıran sözcükleri uzaklaştırdım sayfalardan.
Aciz bıraktığım kelimelerin tozunu üfledim.Nakış nakış işledim yarınlara sensiz satırları.
Unutmak adına destan yazmaktan vazgeçtim.Unutmayı yüreğime kabullendirdim.Kaçmadı sözcükler,bu kez sözler vermedim kendi kendime.Bu defa gerçekten unutuldun.Unutulmaya yüz tuttun.
Ne kırgınlıkla ne de kızgınlıkla umursuzca unutuldun.Umut kırıntıları olmadan unutulmanın açlığına mahkum edildin.
Zamanın eskitmeye başladığı bir yolcu oldun.Ardından ne el salladım,ne gözyaşları hediye ettim.Maziye bıraktım seni.
Ne ah edecek kadar bir öfke vardı,ne de hüzünlenecek kadar sevgi.
İsimsiz bir duyguyla ismini ismimden ötelere bıraktım.Beklediğim tüm adımlarının izini sildim.
Hiç unutma seni unuttuğumu,içinde hissettiğin derin acıyla.Sonbaharda kuruyan bir yaprak gibi yavaş yavaş içini kemiren özlemle,unutulduğunu bil...

0 yorum:

Yorum Gönder

© Yazı Dünyam, AllRightsReserved.

Designed by ScreenWritersArena