25 Ocak 2012 Çarşamba

Sadece

Yürümek istiyorum,hayallerimin uçsuz bucaksız sahillerinde hiç durmadan.
Sadece yürümek,her anın nefesini avuçlarımda gezdirerek.
Yavaşlamak istiyorum rüzgarın inadına inat.Adımlarımın izlerine saklamak istiyorum kırgınlıkları,kırgınlıkların savurduğu gözyaşlarını.
Sadece kendimi dinlemek sessizliğin musikisinde.
Yavaş yavaş uzaklaşmak zamanın günlük,yorgun hikayelerinden...
Hikayelere bir çizik atmak istiyorum adımlarımın uzak mesafelerinde.
Uzak olmak istiyorum kendime yabancı yakınlıklardan.
Yakın olmak istiyorum kendi sesimin yankılarına.
Koşupta tıkanmış nefesleri,bitap düşmüş kelimeleri unutmak istiyorum.
Kelimelere yeni anlamlar yüklüyorum.
Dünyayı döndürüyorum önümde uzanan yollara.
Yolları gözlerim kapalı bulmak istiyorum.
Sadece istiyorum içimden ne geliyorsa...
Yalnızlığın derin kuytularında.
Yürüyorum yıldızların pusulasında,korkuyorum seslerin,insanların içinde kendi sesime yabancı olmaya.
Hiç tanışmadığım bildik yerler,zamanlar arıyorum belki de ben.
Ben gözlerimi açmaya korkuyorum bu dünyaya ikinci kez.
Utanıyorum bir daha ağlamaktan,ufak ellerimi kocaman ellere uzatmaktan.
Yürekli atan kalpleri bulamamaktan ürküyorum.
Sonra düşünmenin karışıklığı vuruyor içime.
İçimden gelen seslere söz geçiremiyorum.
Uğultulu,engebeli bir tepenin yüksekliğinde unutuyorum korkularımı.
Korkmuyorum artık kendi mutsuzluğumdan başka hiçbirşeyden..
Yakın olmak istedikçe bir nokta kalıyor bakışlarımda hayallerim.
Uzaklaşmak isteyince beliriveriyor umut kapımın eşiğinde.
Durmuyorum,zamanı takip etmiyorum.
Karanlığı aydınlığa vuruyorum da durmuyorum yürümekten.
Koşmuyorum artık bilmediğim,öğrenmediğim zamanlardaki gibi.
Yorulduğumu bilmiyorum,pusulamı bilmiyorum sadece ne yaptığımı biliyorum,yaşıyorum...
Yaşamayı, düşlerin içinden çıkarıp yağmura,fırtınaya bırakıyorum.
Ardından gelecek toprak kokusuna sindiriyorum düşlerin kırıklarını.
Sevginin en acı,en zor zamanlarda sunulan bir hediye olduğunu anımsıyorum,anımsıyorum çünkü bunu öğreniyorum.
Sayısız insan karartısının içinde bembeyaz kalmış kalplerin hatrına sevgiye tekrar tekrar şanslar veriyorum.
Koşmuyorum sevgi için bile..
Biliyorum ki sindiremezsen içinde kendi iyiliklerini, sahte kalacak herşey.
Sahte adımlardan,sahte gülümsemelerden uzak derin gerçek izleri arıyorum zamanın yolculuğunda.
ve biliyorum bu garip serüvenin adının hayat olduğunu,hep kandırdığını bizi ufacık umutlarıyla,sevinçleriyle..
Kanmaya gidiyorum bilerek yinede ben,sayısız yıldızlardan biri göz kırparken bana.
Dilek tutuyorum.
Diliyorum gözlerim kapalı,yüreğin adımlarında.
Sadece yürüyorum,koşmuyorum...

0 yorum:

Yorum Gönder

© Yazı Dünyam, AllRightsReserved.

Designed by ScreenWritersArena