29 Ocak 2012 Pazar

Kendini Sevmek

Zaman çok hızlı geçiyor.En kıymetli günlerimizi "o anlarda"çok mühim gördüğümüz dertler ve sıkıntılarla harcıyoruz.Çocukken geçirdiğimiz vakitler gibi hafızalarımızı mutlulukla dolduramıyoruz.Hayatı hiç bitmeyecek bir zamanlar toplamı adlediyor,şuursuzca savuruyoruz günleri,ayları..Geçmiş geri getirilemeyecek ;gelecekte meçhul ise şimdi bu andan itibaren başlayalım beynimize ve kalbimize yerleşen gereksiz herşeyi silmeye.Kendimize haksızlık yapmayı da bir kenara bırakalım bu temizliği yaparken.Yaşanan tüm olumsuzluklardan ders alarak,şimdinin güçlü ellerine sarılalım.Herşeye rağmen hayata olumlu bakabilmeyi öğrenelim.Kendimizi vicdanımızın acımasız yargılamasına bırakmadan önce,her olumsuzluğun verdiği derslerle cezamızı hafifletelim.Ve cezamız kendimizi sevmek olsun...Çünkü yitirilen zaman ancak kendini seven,kendine değer veren bir karakterle kazanılabilir.Toplum olarak kendimizi sevmeyi pek akıl edemiyoruz.Kendimize gereken değeri vermeden değer vermeye kalkıştığımızda çokça kırılabiliyoruz.Bu sebeple kendimizi tam manasıyla tanımalıyız.Kimseye muhtaç olmayacak kadar güçlü,kimseyi incitmeyecek kadar düşünceli olmalıyız.Ayakta durmamızı sağlayan şey olmamalı iletişimin gayesi;dostluk ve paylaşımın adı olmalı...Kimseler olmadan da dik durabilmeli,yalnız kalmadan da güçlü olabilmeliyiz.Kendimizi sevmeliyiz ki hayatın içinde barındırdığı tüm siyahlıklara karşı kalkanlarımız sağlam olsun.Kaybolan zamanda yitirdiğimiz sadece yıllar,aylar,saatler olsun..Kendimizi sevmeliyiz ki yalnızlık endişesiyle aydınlığımızı kesecek suretleri güneşimizin önünde gölgelendirmeyelim.Bizim için çok kıymetli olan hayatımıza, sadece bu değeri taşıyan insanları alacak kadar yürekli olalım.Zamanın cömert ev sahipliğine,güzel anların toplamından,küçük mutlulukların birikiminden,huzurlu bir gülümsemeyle teşekkür edelim...

0 yorum:

Yorum Gönder

© Yazı Dünyam, AllRightsReserved.

Designed by ScreenWritersArena