31 Ocak 2012 Salı

Kar Tanecikleri

Penceremden toprağa süzülen kar taneleri hikayelerini anlatmaya başladılar tek bir ağızdan.Kış mevsiminin zihinlerimizde oluşturduğu soğuk önyargıları kırmak istiyorlardı.Ellerimi yanaklarıma dayamış bembeyaz tanelerin dansını seyrederken,kafiye ile bezenmiş hikayelerini dinlemeye başladım.Daha ben içimden geçenleri dile getirmeden kar taneleri tane tane savurdu düşüncelerini.Kış mevsimi bir insanın ruhundaki karamsarlık,olumsuzluklarla bağdaştırılır.Fırtınalar,yağmur,rüzgar,gri gökyüzü ve kar...İnsanların ruh acılarının simgesi gibi sanki.Hep baharı ,yeşili,güneşi sever insanlar.Kar taneciklerinin bu bembeyaz görüntüsü beni dingin bir huzura götürüyordu.Kar tanecikleri öyle ahenkli düşüyordu ki hikayelerini süzüle süzüle dillendiriyorlardı.Tabiata mutluluğun,canlılığın tohumlarını bırakıyorlardı.Huzura zemin oluşturuyorlardı.Hangi sevinç acı olmadan kıymetini hissettirebiliyor ki..Hangi gülümseme  gözyaşının temizlediği bir  yüze yakışmıyor ki.Hangi huzur fırtınalardan sonra varlığının kıymetini daha bir değerli kılmıyor ki..Tıpkı ruhumuz gibi mevsimler.Yağmurdan sonra baharın ,fırtınadan sonra berrak gökyüzünün kıymetini bilmemiz gibi.Güneşin doğuşu hergün;içimizde beslediğimizin umudun tazelenmesi gibi.Kar taneciklerinin ezgisi ruhuma kıpır kıpır baharları getirdi.Kar ve kış umut ve huzur için ruhuma tomurcuklarını gömdü.Renklerin karmaşasından alıp,bembeyaz umut taneleri bıraktılar ruhuma...

0 yorum:

Yorum Gönder

© Yazı Dünyam, AllRightsReserved.

Designed by ScreenWritersArena