17 Ocak 2012 Salı

Efsun

Buğulu hayallerim vardı gerçeklerin üzerinde,saklanmış beklerdi rüyalarımın kapılarında.
Sonsuzluğa uzanan, bab-ı esrara açılan rüyalar görmekte,kaybolmaktayım sihirli karanlıklar içinde.
Feri sönmüş ışıklar,savurmakta gözlere inen perdeleri rüzgara.Kurşuni renkler kaybolmakta hayallerimin gücü karşısında.
Yollar ki parçalarını toplamakta umutların,izlerini silmekte umutsuz adımların.Toprak, savurmakta her adımda efsunlu ışıltılarını.Varolmakta özünü bilerek,her adımla uzaklaşmakta içinden yükselen çaresiz sedalara...
Rüyalarım, peşimde bıraktığım umutlarla bezenirken,mutluluk tacıyla şereflendirmekte benliğimi.Yağmurun nağmeleriyle canlandırırken ruhumu,serbest bıraktım hapsolan rüyalarımı.Koştukça huzurun peşinden uzaklaşmakta içimdeki canın ruhu,ruh gezinmekte cennetin efsunlu renklerinde.
Rüyalar efsunlu,gerçekler uzak iken,toprağın kokusu harmanlamış davet etmekte beni,kendine.Sonra yollar çıkmakta önüme,renkleri hayallere yaraşır,büyüleyici...Çaresiz kalan bu kez acımasız gerçekler.Duvar örülmekte,yükselmekte, hüzünler boğulmakta mutluluğun yükselen dalgalarında.
Her yol başka bir yola açılmakta,geri dönüş sisli bulutların ardında silinmekte.Ne açsındır gülümsemeye,ne susamışsındır doğru olan herşeye.Sadece güzel olan nefes almaktadır bu rüyalarda.Efsunlu,cezbedici,mutluluğun kaybolan çıkışlarında.
Yeşil,durgun sular yansıtmakta bakanın yüreğine kendini.Her atılan umut taşı, bozmakta sakin suların inatçılığını.Hüzün inatçı,gözyaşları akıcı ise kendi yönüne,yönüm umudun şelale olduğu diyarlara dönmekte.
Efsun içimde tüm iyiliklere karşı,köprüler kurmakta yüreğimdeki cennetlere...Rüyalar, içimde beslediğim umutların büyüklüğü kadar.Umutlarımın yaşı yok,serpilmekte hayallerimin gidebildiği yere kadar.
Efsun, kalbimin güçlü olduğu kadar var rüyalarımın içinde,rüyalarım efsunlu sayfalara yazmakta masallarını,hikayelerimin kaynağı hayallerimde.
Hayaller sürekli kaçmakta gerçeğin güçlü pençesinden.Şimdi düşünmüyorum kurşuni gerçekleri.Hiç bitmeyen uykularımda buluyorum rüyaları.Tüm ardımda bıraktığım hırçın gerçeklere uykudayken.
Gerçekler rüyalarıma hapsolmuşken,rüyalarımı yaşamaktayım efsunlu yüreklerin atışlarında.Yürekler perili rüyalara tılsım sunarken,güzel olan herşey karanlıklara itmekte" yerini hatırlatırcasına" kötülüklere.
Kanatlarına yüklenmiş umutlarla uçar, rüyaların uçsuz bucaksız memleketlerine.Ufuk, güzel olanın efsunuyla sarılırken,toprak kadar yakın olmalı avuçlarıma.
Gerçeklerim rüyalarımla barışına dek, candan yollara bakışlarım,yüreğim kapalı gerçeklerin inatçı vuruşlarına. Kilitli, rüyalara kapalı yaşanan kabuslara.
Sırlarla çevrilmiş her kapının esrarlı koyulukları.Sırları çözebilen iyi yüreklere açılmış sonsuz gözalıcı aydınlıklar.Aydınlıklar rüyaların anahtarı,anahtarlar, ellerimden kayıp giden efsunlu erdemler.
Her güzel erdem hoşgörüden alırken kaynağını,akmakta rüyaların derinliği, ürkütmeyen kadifemsi sulara.
Dileklerim uçuşan bahar tozları gibi,kırılgan..Her dilek, rüyaların senaryosunu kurgulamakta efsunlu hikayelerle.Hikayeler mutlu sonla bitmekte,her son yeni başlangıçlara açılmakta.
Uyanmakta rüyalardan,kendini hazır etmekte gerçekçi ,boyutsuz,manasız hikayelere.Zırhlarını iyiliğin hassas gücüyle savurmakta hayatın kendine.
Gözlerimi kapattığım an rüyalarım tazelemekte kırılan umutlarımın varlığı.Her rüya efsunlu,cam fanusun içine sığdırmakta gerçekliğin varlığını.Efsun yüreğinde direnmeli kırılan hayallerin ardından. Açılmalı gerçeklerin dalgalarında,efsunlu rüyalara...

0 yorum:

Yorum Gönder

© Yazı Dünyam, AllRightsReserved.

Designed by ScreenWritersArena